 |
Gambela
Gambela, mieszcząca się w zachodnich rejonach Etiopii graniczących z Sudanem, stanowi dom dla jednych z najwyższych mieszkańców kraju, Anuaków i Nuerów. Obie grupy stanowią większość tutejszej populacji, lecz Gambela jest też domem rodzinnym trzech innych grup mniejszościowych: ludów Mezsenger, Kumo i Opo.
Nazwa "Gambela" to słowo z języka Anuak, oznaczające lamparta, gdyż jest to wśród Anuaków najbardziej czczone zwierzę.
Gambelę wzniesiono po obu brzegach rzeki Baro i spięto mającym 305 metrów długości mostem. W rzece Baro można łowić ryby, ponadto mnóstwo tu zróżnicowanej awifauny. rejon Gambeli znany jest z dzikiej przyrody i dużej koncentracji słoni.
Krajobrazy Gambeli robią imponujące wrażenie, szczególnie z powietrza, kiedy to z okien widać rozległe morze gęstego, zielonego lasu.
Gambela to jeden z najgorętszych i ekstremalnie wilgotnych regionów w Etiopii, w których - podczas pory suchej - temperatury osiągają 45-50 stopni Celsjusza. W czasie zimy, trwającej od lipca przez trzy miesiące, temperatura spada do umiarkowanego poziomu.
 |
Gambela słynie z różnorodnych praktyk kulturalnych i obyczajów jej mieszkańców. Skaryfikacja czoła u mężczyzn Nuerów w postaci trzech lub czterech poziomo ułożonych lini stosowana jest w celu oznaczenia ich dojrzałości.
Mieszkańcy Gambeli znani są ze swych precyzyjnie wykonywanych wyrobów rękodzielniczych takich jak charakterystyczne tylko dla tego regionu, o podłużnym kształcie, wiklinowe koszyki.
 |
