Gonder
 |
Piękne miasto, założone przez Cesarza Fasilidesa w 1635r. Znane jest z wielu średniowiecznych zamków oraz kształtów i dekoracji swych kościołów, a sczególnie kościoła Debre Birhan Selassie, stanowiącego istne arcydzieło stylu gonderskiego w sztuce.
Choć Gonder jest znaną miejscowością, nie wiadomo dokładnie dlaczego Fasilides obrał to właśnie miejsce za swą główną siedzibę. Niektóre legendy opowiadają, że archanioł przepowiedział, iż stolica Etiopii zostanie zbudowana w miejscu, którego nazwa zaczyna się na literę G. Legenda sprawiła, iż zakładano wiele miast w różnych XVI- i XVII-wiecznych miejscowościach - w Guzare, w Gorgorze i w końcu w Gonderze. Położony na wysokości 2300 metrów Gonder zapewnia spektakularne widoki na farmy i pastwiska poniżej, a także na błyszczącą taflę wody Jeziora Tana, znajdującego się o 35 kilometrów na południe.
Miasto pozostało stolicą Etiopii aż do roku 1855 i stanowiło pełne energii i witalności centrum nauk religijnych i sztuki, malarstwa, muzyki, tańca i poezji, a także wielu innych dziedzin i dyscyplin
Olbrzymi, ogrodzony teren w środku miasta zawiera potężne ruiny wspaniałych niegdyś zamków, niczym afrykański Kamelot.
Zamek usytuowany w samym środku tego terenu opisany został przez jednego z ówczesnych kronikarzy jako piękniejszy od domu Solomona. Jego wewnętrzne ściany zdobiła kość słoniowa, zwierciadła i malowidła palm, a sufity były pozłacane i wysadzane kamieniami szlachetnymi.
Główny zamek wzniesiono w latach 1630-1640 z rozkazu Fasilidesa. Cesarz, wielce zainteresowany architekturą - Kościół św. marii w Aksum był jego innym dziełem - odpowiedzialny był także za wzniesienie 7 kościołów, kilku mostów oraz trójkondygnacyjnego budynku z ogrzewaniem kominkowym, znajdującego się tuż obok obszernego, prostokątnego basenu, do dzisiaj napełnianego wodą z pobliskiej rzeki K'aha podczas święta Timkat.
Kościół Debre Birhan Selassie, czyli światła Trójcy, stanowi najtrwalsze osiągnięcie Cesarza Iyasu. Stoi on na wzniesieniu na północnym zachodzie Gonderu, otoczony wysokim murem, i wciąż jest użytkowany. Wnętrza kościoła zdobią wspaniałe malowidła, przedstawiające wiele scen z religijnej historii kraju. Przestrzenie pomiędzy belkowaniem sufitu zawierają zachwycające, wielkookie wyobrażenia ponad 80 cherubinów, a każda z twarzy posiada inne cechy charakterystyczne i inny grymas. Na ścianie północnej, skrywającej święty świętych, dominuje wizerunek Trójcy świętej ponad sceną ukrzyżowania. Główny motyw na ścianie południowej to święta Maria; na ścianie wscjodniej zaś - życie Jezusa. ściana zachodnia przedstawia najważniejszych świętych na czele ze świętym Jerzym, ubranym w czerwono-złote szaty i dosiadającym tańczącego białego konia.
